Bolivia

Voorstelling van Bolivia
* Bevolking : 8.516.000 inwoners.
* Oppervlakte : 1.098.581 km² (hetzij tweemaal de oppervlakte van Frankrijk).
* Hoofdstad : Sucre is de hoofdstad. La Paz is de hoofdzetel van het gouvernement.
* Talen : Spaans (officiële taal), Quechua, Aymara en Guarani.
* Munt : Boliviano.
* Regime : momenteel maakt het land een erge politieke en economische crisis door. De huidige president blijft tot en met december 2005, nadien wordt er een nieuwe verkozen door de bevolking.

Huidige economische toestand
Bolivia is het tweede armste land van Zuid-Amerika. Het percentage van de bevolking die moet leven met minder dan 2 € per dag was 65 % in 2002, dit percent verhoogd tot 83 % in de straatzone. De laatste vijftien jaar heeft de sluiting van de mijnen en het programma voor de afschaffing van de cocabladeren fel bijgedragen tot de verarming van de bevolking.

Bevolking
Een groot gedeelte van de bevolking “Paceña” is van indiaanse afkomst en spreekt deze taal. Men heeft de laatste jaren een toename van migratie vastgesteld van het platteland naar de stad. Deze volksverhuizing heeft als gevolgd dat de rand der steden omgevormd worden tot “ghetto’s”.
Men dient te weten dat het inkomen van een gezinshoofd meestal lager is dan het bestaansminimum (± 45€). Hierdoor zijn de meeste vrouwen genoodzaakt om bij te gaan klussen met het wassen van kledij van derden, als poetsvrouw, als leurder. De kinderen beginnen al van 5, 6 jaar oud te werken als schoenpoetsers of ze verkopen snoep op straat of als “voceadores” (geldontvanger op de bus) of ze dragen de boodschappen van de marktgangers of ze wassen de auto’s. Deze bijkomende inkomsten gebracht door de kinderen zijn natuurlijk minimaal maar draagt bij om de familie te helpen overleven. Dit bewerkstelligt langst de andere kant de ontmanteling van de familie gezien iedereen zelfs de jonge kinderen op straat vertoeven i.p.v. in de gezinskring.
Zelfs de kinderen die niet buitenshuis gaan werken blijven thuis met de verantwoordelijkheid voor de kleinste zussen of broers met als enig voedsel voor de dag, een tas thee en een brood of een andere kleinigheid om te eten. Deze geringe etenswaren bevatten geenszins de nodige ingrediënten om te voorzien in de gezonde groei van de kinderen. De kinderen zijn tevens blootgesteld aan een ganse reeks van huiselijke ongevallen en krijgen niet de nodige opvoeding. Hierdoor gaat uiteraard de cyclus van armoede en uitsluiting steeds maar verder door en hebben ze geen schijn van kans deze cirkel van armoede te doorbreken.
De jonge kinderen die buitenshuis werken worden aangetrokken door het leven in de straat en gaan met leeftijdsgenoten samenwonen in geïmproviseerde woningen (van karton en plastiek). Sommigen zijn nog geen 6 jaar oud en zijn reeds verslaafd aan de drugs of snuiven (lijm, ether), dit om de honger en kou te bestrijden.

Opvoeding
20 % van de jongeren maken geen deel van een opvoedingssysteem en daarbij komen nog alle kinderen die hun jaar moeten overdoen of opgeven. Velen geven op voor de middelbare studies. De redenen van dit schoolverzuim zijn het laag inkomen van de ouders en de crisis in de werksector. De kinderen worden verplicht om te gaan werken en zo krijgen ze te vroeg verantwoordelijkheden die niet overeenkomen met hun jonge leeftijd. Meestal zijn ze ook slachtoffer van werkuitbuiting. Er is maar een heel miniem gedeelte die de studies kan combineren met de arbeid.

Gezondheid
In de grootsteden van Bolivia wonen in de straten ongeveer 5.000 kinderen in omstandigheden welke geen fysieke, noch culturele noch economische groei toelaten. Deze kinderen zijn kwetsbaar voor drugsverslaving, alcoholverslaving, criminaliteit en prostitutie. Op gebied van gezondheid is dit een risicogroep met een hoge kans op overlijden gezien ze constant bedreigd worden door de armoedeziekten zoals bv. diarree, ademhalingsinfecties, tuberculose, ondervoeding en geslachtsziekten. Eén op de twee doden wordt toegeschreven aan een minderjarige jonger dan 5 jaar.